आईच्या टेन्शनमुळे लग्नाच्या विषयावर खूप दिवस झाले विचार करतोय. तिच्या म्हणण्यानुसार तिन चार मुली हि पाहिल्या होत्या. पण एकीने केस दाढी पाहून नकार दिला. दुसरीला आणि तिच्या घरच्यांना मी करत असलेले काम आवडलं नाहीचं आणि जे काम करतोय त्याच्यावर विश्वास बसत नाही म्हणून तिनेही नकार दिला. मुलीना काय आवडेल आणि काय नाही हे सांगता येत नाही. एका मुलीने मी गणपतीची पूजा करणार नाही म्हटल्यावर लगेच तिचा मेसेज आला. 'sorry. I am not interested to marry with u' मी रिप्लाय दिला Thanks. बर देवाचा विषय होता म्हणून ठिक. नाहीतर i am not virgin. मी sexually experienced आहे. ते हि पाच वर्षापूर्वी पासूनचं. हे जर वाक्य माझ्या तोंडून गेलं असतं तर तिने काय केल असतं काय माहित. आजकाल होणाऱ्या जोडीदाराला खर सांगितल तरी खूप प्रॉब्लेम असतो. आसो
आपलं नशीब फुटकं नाही. पण डेंजर आहे. शाळेमध्ये असल्यापासून मला प्रेमात पडायची खूप बेक्कार सवय आहे. शाळेतला क्रश नंतर कॉलेजमधला क्रश. पण हे प्रेम समोरून नसायचं. ते फक्त माझ्याकडूनच असायचं. एकतर्फी. त्यातच मी वाहून जायचो. डेरिंग करून मी एकीला प्रपोज हि केला. ती बया म्हटली 'मी कोण आहे माहितीय ना तुला? या एका वाक्यानं तीच्यातली आणि माझ्यातली आर्थिक आणि सामाजिक दरीच दाखवून दिली न राव.
मुंबईला शिकायला आल्यावर ही असचं क्रश व्हायचं. त्यातली एक खूपच आवडायला लागली म्हटलं तिच्यासोबत तर लग्न करता येईल म्हणून सुरुवातीला तिच्या सोबत मैत्री केली. वर्ष दिड वर्ष तिच्यासोबत बोलत राहिलो. तिला विचारलं. ती बोलली 'तू माझा मित्र आहेस. तुझ्याबद्दल माझ्या मनात काहीही नाही.' पुन्हा सारं बारगळल.
ती नाही म्हटल्यावर बरेच दिवस मुली पाहण्याच्या कार्यक्रम थांबवला होता. आता आई हात धुन मागे लागलीय. पुन्हा मुली पहायला सुरुवात करावी लागणार आहे. तिला या वर्षा अखेरीस माझं लग्न करायचच आहे. खर तर माझी आई modern विचारांची असती तर मी लग्न न करता रिलेशन मध्ये राहणं पसंत केलं असतं. किंवा Contract marriage केलं असतं. पण माझी आई एवढ्या modern विचारांची नाहीय. ती अपेक्षा हि मी करू शकतं नाही. हा सारा माझा Background.
मी आता लग्नासाठी मुलगी शोधतोय. एकुलता एक असल्यान घरच्यांसाठी मला लग्न करणं गरजेच वाटतय. मी फ्रीलान्स फिल्ममेकिंग चं काम करतोय. पार्टनर कडून माझ्या मापक अपेक्षा आहेत. शिक्षित, समजूतदार असावी.देवधर्म करण्यापेक्षा माणुसकी जपणारी असावी. लग्नानंतर बायको म्हणून न राहता मैत्रीण म्हणून रहवी. माझ्या इतकच तेवढच तिला हि स्वातंत्र्य मिळेल. आणि हो मी जेवण बनवायला शिकतोय. वेळ मिळेल त्या वेळी जेवण हि बनवलं जाईल. जातीची अट नाही. other cast हि चालेल. मग शोधताय ना.
- के.प्रफुल्ल
